संविधान.... डॉ बाबासाहेब आंबेडकर

संविधान लिहिले बाबासाहेबांनी

जीवन सारे हक्कासाठी वेचले

जात धर्म पंथ न बघता

आयुष्य सारे लोकांसाठी खचले

महान होता तो महापुरुष 

त्याने स्वतःच्या धर्माचा त्याग केला

दलित बांधवांच्या हक्कासाठी त्याने

बौध्द धर्म स्वीकारला

रात्रंदिवस जागा राहून 

साहेबांनी संविधान लिहिले

त्या कोऱ्या कागदांवर

अख्खा देश चालत आहे 

आज माझ्या भीमाच्या शब्दांवर

2 वर्ष 11 महिने 18 दिवस 

सविधानाचा पाया त्यांनी रचला

फक्त माझा बापच हो 

फक्त माझा बापच 

अख्ख्या देशासाठी झटला

स्वतंत्र समता बंधुता 

राष्ट्रीय एकात्मता 

धर्मनिरपेक्षता समाजवाद 

लोकशाही गणराज्य 

प्रस्थायी त्यांनी केले.....

भारताची सार्वभौम 

जगप्रसिद्ध राज्यघटना लिहून

त्या घटनेचे भारतरत्न 

शिल्पकार ते ठरले....

काहीतरी लिहावं

रोज वाटतं मनाला की 

तुझ्यावर काहीतरी लिहावं

मला पडलेलं कोडं

कवितेत उलघडावं 

वास्तवात नाही तर 

शब्दात तरी तुझं बनावं

खूप वाटत मनाला माझ्या

एकदा तरी तुझ्यावर काहीतरी लिहावं

लिहिता लिहिता मन तुझ्यात गुंतवाव 

या स्वप्नमयी डोळ्यानी 

फक्त तुलाच बघावं

या अबोल ओठांना ही 

शब्दांनी बोलकं करावं

आणि मनसोक्त व्यक्त व्हावं 

त्या कवितेच्या ओळींमध्ये 

.....................................

जडला माझ्यात तो छंद प्रितीचा

मन कोवळ्या प्रीत गंधाचा

हरवून जावा तो ही माझ्यात

असाच दरवळावा तो गंध प्रितीचा

जीवन म्हणजे

जीवन म्हणजे ......शेवटच्या श्वासापर्यंत प्रवास चालणारा

जीवन म्हणजे..... धावपळीच्या जगात हरवलेली नाती जपणारा

जीवन म्हणजे..... कुणाच्या तरी गोड हसण्याच कारण बनणारा 

जीवन म्हणजे .....आपलं दुःख दुसऱ्यांसोबत वाटून घेणारा

जीवन म्हणजे.... दुसऱ्यांच्या दुःखात न सांगता उभा राहणारा 

जीवन म्हणजे राग मत्सर क्रोध यांचा त्याग करणारा

जीवन म्हणजे..... पैसा आहे खूप गरजेचा पण जेवढं आहे तेवढ्यात समाधानी मानणारा 

जीवन म्हणजे.... मन जेव्हा समाधानी असत तेव्हा कसं सुंदर असत जग हे अनुभवणारा 

जीवन म्हणजे..... हरवलेल्या नात्यासाठी आयुष्यातला थोडा का होईना पण वेळ काढून नातं जपणारा

जीवन म्हणजे.... आता मिळालेल्या क्षणाचा आनंद घेणारा 

जीवन म्हणजे .....उद्या काय होईल याचा विचार न करणारा

जीवन म्हणजे.....या क्षणाला जीवन आहे आपलं उद्या असेल या नसेल म्हणून आताचा क्षण मनसोक्त जगणारा

जीवन म्हणजे.....पंख नसताना ही भरारीचे स्वप्न बघणारा

जीवन म्हणजे....उत्तुंगणारा ध्यास

जीवन म्हणजे.... न अडखळत चालणारा प्रवास

जीवन म्हणजे.... पहाटेची सोनेरी किरणं

जीवन म्हणजे.... न उलगडणार स्वप्न 

जीवन म्हणजे .... उद्याची होणारी पहाट

जीवन म्हणजे.....स्वप्नांचा होणारा लखलखाट

पर्वरिश

गैरो को तकलीफ थी मुझसे

अपने भी रुठे थे मुझसे

परवरिश तो अच्छी की थी सब ने मेरी

फिर भी क्यु गलतिया हुई मुझ से

माणूस शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी.....

हरवले आज मी गर्दीत माणसांच्या

गर्दीत राहून माणसांच्या स्वतःस हरवून टाकले मी

अंधारल्या दिशांमध्ये वाट शोधते मी

दानव रुपी मानवाशी झुंजनारी लाट शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी

या वासनांध दुनियेत प्रेम शोधते मी

या अविश्वासू दुनियेत मित्र शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी 

अंधारल्या दिशा काळोख दाटला

या शैतानी काळोखात प्रकाश शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी 

असेही एकदा व्हावे..... पार्ट 2

नजरेत बघावे मी तुझ्या

बघताच मी हरवून जावे

कळतील मज भावना तुझ्या

असेही एकदा व्हावे

छेडीले मनास तू माझ्या

नजरेस नजर तुझी भिडावी

स्तब्ध व्हाव्यात डोळ्यातील भावना

असेही एकदा व्हावे

रात्र ही उलटून जावी 

स्वप्ने ही बहरून यावे

असावी मी सोबत तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

गंध चाफ्याचा दरवळावा

फुले ही उमलून यावे

प्रितीत फुलावी मी ही तुझ्या

असेही एकदा व्हावे

जीव ही वेडापिसा व्हावा

मन ही गहिवरून यावे

स्पर्श ही प्रेमाचा व्हावा कुशीत तुझ्या

असेही एकदा व्हावे 

निशा ही सांगून यावी

निद्रा ही उडून जावी

मीच असावी हृदयात तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

तुझी चाहूल वाटावी

स्वप्न ही रंगून यावे

ओठ ही निशब्द व्हावे प्रेमात तुझ्या

असेही एकदा व्हावे

श्वास हि तुझाच व्हावा

स्पंदने ही सांगून जावे

मीच असावे काळजात तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

प्रीत ही अशी फुलावी

मने ही खुलून यावे

मिठीत असावी मीच तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

पावसाची सर ही यावी

दोघं ही चिंब चिंब भिजावे

हरवून जावे डोळ्यात बघताच मी तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

वेल ही झाडावरची अलगद झुलावी

समुद्रातील लाटेनेही स्तब्ध व्हावे

असे स्वप्न बघावे सोबत मी तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

प्राजक्ताची कळी ही फुलावी

चाफ्याची फुले ही उमलावे

गंध तो सुटावा प्रेमाचा तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

दोन चाकरिने संसार चालावा

आयुष्यात तूही माझ्या रंग भरावे

हे क्षण ही जगावे मी आयुष्यात तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

आहेस तु कुणाच्या कुशीत

ते प्रेम तुझी मला का न मिळावे

राहायचे होते हृदयात तुझ्या

असेही एकदा का न व्हावे

सोबत राहायचे आपण दोघे

कदाचित देवालाही हे मान्य नसावे

म्हणून ती यावी जीवनात तुझ्या 

असे आपणास का न कळावे

का असावे दूर आपण

देवाने ही दूर का ठेवावे

नशिबाच्या खेळात हरलो आपण दोघे

असेही आयुष्यात कधीच न व्हावे

कही खोया हैं वो

ये खिला खीला सा फुल 

आज मुरझाया क्यू है

ये हसता खेलता चेहरा

आज कही खोया क्यू है.......

हृदय माझं फुल पाखरासारखं

हृदय माझं फुलपाखरासारखं 

का तू तोडल

काय चूक होती माझी

दिलेलं वचन तू क्षणात मोडलं 

फुलपाखरासारख्या हृदयाला 

बसला शब्दांचा मार

प्रेमात मिळाला दगा

आणि हृदय झालं माझं सर्व बेजार

हृदय माझं प्राजक्ताच फुल 

ते ही फुलपाखरासम भासे

हृदयाच्या प्रत्येक कोपऱ्यात

फक्त तुझाच चेहरा दिसे

असेही एकदा व्हावे

तुझी चाहूल वाटावी

फुले ओसंडून जावे

असेही आयुष्यात एकदा व्हावे

ती स्वप्नात यावी

सत्य मला न कळावे

असेही एकदा व्हावे

स्पर्श तिचा व्हावा

अंग शहारून जावे 

असेही एकदा व्हावे

ती सुंदर असावी

जगही तसेच सुंदर असावे

मला न दिसताच कळावे 

असेही एकदा व्हावे

तिने आयुष्यात यावे 

तिच्या डोळ्यानी मी जग बघावे

असेही आयुष्यात एकदा व्हावे

निरागस प्रतिबिंब

मंद कोवळ हे मन तुझं

तुझं हे निरागस प्रतिबिंब

चंद्र चांदण्यांची रात जणू

चौफेर दरवळणारा सुगंध

सुंदर अलवार साजनी तू

मंद वाऱ्याची तू मोहर

निरागस गोंडस हास्य तुझं

डोळे तर सप्तरंगी कहर

नातं तुझं माझं देवा

तुझं नि माझं नातं देवा 

असच घट्ट राहील

तुझ्याकडे माझा 

फक्त हाच हट्ट राहील

तुझी कृपा समर्था 

अशीच सर्वांवर कायम राहू दे

राग द्वेष मनातला 

सर्वांच्या नाहीसा होऊ दे

भिऊ नकोस मी तुझ्या पाठीशी आहे 

हे वाक्य तुझं देवा मनाला भावनारं आहे

तुझं नि माझं नातं तेव्हा असच 

अजूनच घट्ट होणार आहे

नातं तुझं नि माझं

नातं आहे तुझं नि माझं 

साता पलिकडचं 

खळखळ वाहणाऱ्या झऱ्यासारखं 

सुसाट सुटलेल्या वाऱ्यासारखं

नभात गरजलेल्या ढगा सारखं

पानांवर चिकटलेल्या दवबिंदू सारखं

तुझं नि माझं नातं असच असावं

झाडावर बसलेल्या फुलपाखरासारखं

तूच तू

गीत तू सुर तू

त्यातील शब्द मी व्हावे

लय तू कंठ तू

त्यातील तार मी छेडावे

धरती तू अंबर तू

त्यातील चांदणं मी व्हावे

समुद्र तू नदी तू

त्यात मिलन आपले व्हावे

भास तू आभास तू 

त्यातील सावली मी व्हावे

रात्र तू निद्रा ही तूच

त्यातील स्वप्न मी व्हावे

झाड तू माती तू

त्यातील पाणी मी व्हावे

गंध तू सुगंध तू

त्यातील फुल मी व्हावे

माझी लेखणी

आज उतरावं तू लेखणीत माझ्या

अन् सामावून जावं मनअंतरी माझ्या

कोरावं मी तुला या कोऱ्या कागदावर

अन् तू बघत राहावं डोळ्यात माझ्या

आज बेधुंद व्हावं लेखणीने ही माझ्या

अन् उधळून टाकावं स्वतःला हृदयी माझ्या

लिहावं मी तुला त्या पिंपळाच्या पानावर

अन् तू न्याहाळत राहावं स्पंदनांना  माझ्या

आज बेभान व्हावं लेखणीने ही माझ्या

अन् बरसून टाकावं स्वतःला काळजावर माझ्या

मांडावं मी तुला या फुलांच्या पाकळीवर

अन् तू निरखून पाहावं गुलाबी ओठांना माझ्या

आज वाहून जावं लेखणीने ही माझ्या

अन् आभाळासारखं दाटून यावं मनात माझ्या

सावरावं मी तुला या माझ्या तळ हातावर

अन् तू निभवावं  ते नातं आपलं आयुष्यावर माझ्या

शब्द मी गीत तू

लेखणीतून उतरलेले 

शब्द होऊन येईल मी 

सप्तसुरांनी भरलेलं 

गीत तू होऊन येशील का

अंतकरणातून आलेले

शब्द होऊन येईल मी

तू कोकीळेने गायलेले 

गीत होऊन येशील का

कवितेच्या ओळीतील

शब्द होऊन येईल मी

तू मी लिहिलेल्या गीतातील

बोल होऊन येशील का

तूझ्या मुखातून आलेले 

शब्द होऊन येईल मी

तू माझ्या मुखातून आलेले 

गीत होऊन येशील का

motivational poem... पंख

ओढेल पाय मागे कुणी
असेल एकटा जरी मी
छाटले जरी पंख कुणी
देईल झुंज त्यास मी....

हिणवले जरी विचार माझे
बळ त्यास देईल मी
लाख विरोधक असले जरी माझे
लढण्याची ताकद ठेवील मी

जरी टाकले वाळीत मला
तरी समतेचा लढा देईल मी
जरी केले धर्मबाह्य मला
तरी बंधुत्वाचा मार्ग दावेल मी

साथ असावी बुद्धांची

साथ बुद्धांची

आयुष्यभर मिळावी

कृपा असावी

विचार त्यांचे

जन समुदाय ते

धर्म रक्षिते

गौतम बौद्ध

होते विचारवंत

केले ते सिद्ध

गुरू आमचे

सिद्धार्थ नाव त्यांचे

कोटी प्रणाम

साथ तुझी हवी मला

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

साथ तुझी हवी मला

शेवटच्या श्वासापर्यंत

सांगड घालू जीवनाला

दोघांच्या स्पंदनांपर्यंत...

साथ तुझी हवी मला

या जीवनाच्या वाटेवर

हात तुझा हातात घेईल

आशेच्या हिंदोळ्यावर

साथ तुझी मला हवी 

आयुष्यभरासाठी

घेईल मी श्वास 

फक्त तुझ्यासाठी 

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

साथ तू देशील ना

या आयुष्याच्या वाटेवर 

कधी पडलोच मी एकटा

तर तू साथ मला देशील ना

कधी रूतलाच माझ्या पायी काटा

तर तुझ्या मऊ हातानी काटा माझा 

तू काढशील ना

डगमगलोच मी कधी जीवनात

तर मला सावरण्यासाठी 

हात तुझा मला देशील ना

आयुष्यभर सहवास तुझा हवा आहे

त्यासाठी साथ तू मला देशील ना...

कधी कधी चालावं तू माझ्यासोबत

हळुवार वाहणाऱ्या पाण्यासारखं 

निरव शांततेत झोपलेल्या पक्ष्यासारख 

असच ठेवेल मी तुला आयुष्यभर अलगद

नाही देणार ते दुःख पायी मोडलेल्या काट्यासारखं 

इच्छा आहे माझी तू अगदी शेवटच्या श्वासापर्यंत अशीच साथ मला द्यावी.....

जपेल तुला मी असच नवजात जन्मलेल्या पिल्लासारखं....

स्वप्ने ही चालून यावी

उगवत्या पहाटे पडावी सूर्याची किरणे 

तशी चालून आली दरात माझ्या 

रंगवलेली माझी आयुष्याची स्वप्ने

नवी दिशा नवी आशा 

जाऊ उंच उंच गगने

उगवत्या पहाटे पडावी सूर्याची किरणे

ते सुवर्ण क्षण चालून यावे अंगणी माझ्या

निरखून पाहावं त्या क्षणानी ही स्वप्नांना माझ्या

साथ फक्त स्वामींची

विसावलेल्या क्षणांना साथ
जणू स्वप्नांची मिळावी
आयुष्याच्या वळणावर साथ
समर्था फक्त तुझीच असावी
मोकळ्या होतील सर्व वाटा
दुभंगलेल्या आयुष्याच्या
या पामरावर कृपा समर्था
फक्त तुझीच असावी....
अश्यक्यालाही शक्य करुनी
दाखविले तू या लेकराला
विश्वास दृढ झाला मनाचा
आयुष्यभर तुझ्या चरणाशी
राहू दे या पामराला....
या उघड्या छपरावर सावली
समर्था फक्त तुझीच असावी
या चालून आलेल्या स्वप्नाला
साथ ही समर्था फक्त तूच द्यावी....

अधीर मन माझे

अधीर मन माझे वाऱ्यावर झुलते

तू असता समोरी मन माझं 

फुलासारखं फुलते

🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸

अधीर मन माझं वाऱ्यावर झुलते

स्पर्श तुझा होताच तनामनात

रोमांच शहारते

🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸

अधीर मन माझं वाऱ्यावर झुलते

तू डोळ्यात माझ्या बघताच

मनात काहूर माजते 

🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸

अधीर मन माझं वाऱ्यावर झुलते

तू हात माझा हातात घेताच

स्वप्न मी आयुष्याचे रंगवते

🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸🍂🌸

अधीर मन माझे....स्वामींना अर्पण

हे अधीर मन माझे

स्वामी तुमच्या चरणी अर्पण

भक्तीत तुमच्या लिन होऊन 

मनावर कसलच राहत नाही दर्पण

हे अधीर मन माझे

स्वामी तुमच्या भक्तीत न्हाले

तुम्हीच आमचा पाठीराखा

मी धन्य धन्य झाले

हे अधीर मन माझे 

स्वामी तुमच्याच सेवेत राहील

भिऊ नकोस मी तुझ्या पाठीशी आहे

हा मंत्र कायम माझ्या अंतकरणात राहील

काळोख

अंधारल्या दिशा 

काळोख दाटला

गडदली रात

वणवा हा पेटला 

अन् सुखाच्या वाटेवर

दुःख आले सोबतीला

आठवणींच पुस्तक

खूप ठेवल्याय जपून

तुझ्या मी आठवणी

जमा झाल्यात सर्व 

दुःखाच्या साठवणी

आठवण तुझी येता

काढते मी पुस्तक

पुन्हा परत येण्याची 

तुझी देतात त्या दस्तक

आपल्या मैत्रीच्या पुस्तकात

फक्त तुलाच मी लिहिलंय

सुख दुःखाच्या आठवणी

काळजाच्या शाईने कोरलय

समर्थ असतात सोबतीला

जेव्हा जेव्हा माझ्या

दुःख असते सोबतीला

तेव्हा तेव्हा समर्था माझ्या 

तुम्हीच असतात संगतीला

दुःख झाले सोबती

सुखाच्या वाटेने आता 

येणं च बंद केलंय

दुःख झाले सोबती

आयुष्यात हेच आता उरलयं

आठवणींच  तुझ्या 

मनात काहूर माजलंय

दुःखाच्या वाटांनी

हात माझा धरलाय

डोळ्यातही माझ्या आता

फक्त अश्रूच उरलेय

दुःखाची ही मी आता 

सोबत धरलीय