मनात लपलेल्या गुजगोष्टी ना उधळून टाकायचं होतं... तोडून टाकायच्या होत्या त्या विरहाच्या वाटा
शेवटचं एकदा तिला त्याचं व्हायचं होतं.....
कधी भेटाव अन् मिठीत त्याच्या जावं
मन तिचं तिला नेहमी सांगत होतं....
कारण शेवटचं तिला एकदा त्याच व्हायचं होतं
पण कदाचित देवालाही मान्य नसेल
की ही वेळ तिच्या आयुष्यात यावी
तो सुवर्ण क्षण तिचा व्हावा
त्याला भेटण्यास आतुरलेली ती
आणि काही क्षणांनी येणारी वेळ
तिचं प्रायश्चित्त पाहत होती....
.
.
आता त्याला भेटण्यास निघालेली ती
.
.
काही क्षणात ती गतकालीन अवस्थेत पडलेली होती.
कारण देवालाही तिची अन् त्याची भेट मान्यच नव्हती.
.
.
असे विघ्न झाले कळताच
त्याचे काळीज जळले
तसेच मध्यांतरित जावून
त्यानेही त्याने जीवन संपवले
.
.
.
............................अपूर्ण भेट
....✍🏻✍🏻
