साता पलिकडचं
खळखळ वाहणाऱ्या झऱ्यासारखं
सुसाट सुटलेल्या वाऱ्यासारखं
नभात गरजलेल्या ढगा सारखं
पानांवर चिकटलेल्या दवबिंदू सारखं
तुझं नि माझं नातं असच असावं
झाडावर बसलेल्या फुलपाखरासारखं
खिडकीच उघडून झालं वाऱ्याशी झगडून झालं हातात चहाचा कप घेऊन जरा स्वतःशी बोलून झालं . . . . . नेहमी आठवणीत राहशील तू . . . . . खिडकी
No comments:
Post a Comment