का तू तोडल
काय चूक होती माझी
दिलेलं वचन तू क्षणात मोडलं
फुलपाखरासारख्या हृदयाला
बसला शब्दांचा मार
प्रेमात मिळाला दगा
आणि हृदय झालं माझं सर्व बेजार
हृदय माझं प्राजक्ताच फुल
ते ही फुलपाखरासम भासे
हृदयाच्या प्रत्येक कोपऱ्यात
फक्त तुझाच चेहरा दिसे
खिडकीच उघडून झालं वाऱ्याशी झगडून झालं हातात चहाचा कप घेऊन जरा स्वतःशी बोलून झालं . . . . . नेहमी आठवणीत राहशील तू . . . . . खिडकी
No comments:
Post a Comment