जीव गुंतला...हायकू

गुंतला जीव

सख्या तुझा माझ्यात

धुंद प्रेमात

गुंतला जीव

वेडापिसा रे झाला

सावर त्याला

वेड्या प्रेमात

जीव त्याचा गुंतला

भान हरला....

पंख

                                      छाटले जरी पंख माझे

                                      श्वासात बळ आहे

                                      घेईल पुन्हा गगनभरारी

                                      पंखात जिद्द आहे

तलवारीचे घाव मिटले

शब्दांचे घाव तसेच आहे

शब्द शब्द म्हणता म्हणता 

जीव माझा तळमळत आहे

                                 येतील आयुष्यात खूप सारे

                                 गेले ते ही येणारच आहे

                                 झाले गेले सर्व विसरा

                                 भविष्य एकदा बदलणारंच आहे

मंजुळ गाणी गाताना

सरी रिमझिम पाऊस झरताना

ऋतू गंध मनी दरवळताना

वाऱ्याची मंजुळ गाणी गाताना

सखे याद यावी का तुझी

गीत प्रितीचे गुनगुनतांना 

सप्तरंग ते बघताना

सूर तालावर ते छेडताना

सखे याद यावी का तुझी 

पाने वाऱ्यावरती डोलतांना

हर्ष मनी माझ्या होताना

मी प्रेम कविता वेचताना

सखे याद यावी का तुझी

हा थंड गारवा झोंबताना

मनी अंग शहारे येताना

डिंपल गालात पडताना

सखे याद यावी का तुझी

सखे तुझ्यात मी रमताना

तू हृदयी जवळी असताना

नजरेत तुझ्या मी बघताना

सखे स्वप्ने मी ग बघतो तुझी....

जीवनाचा प्रवास

लाभावी तुझीच साथ आयुष्यभर 

जगताना सुख दुःखाच्या वाटेवर

जीवनाचा हा प्रवास असावा नेहमी

स्वामी तुमच्याच आशिर्वादावर  

येतील वादळे येतील तुफान

जगायचंय मला त्या आशेच्या किरणांवर

जीवन प्रवास निष्पन्न व्हावा माझा

फक्त स्वामी तुमच्या चरणांवर

जीवनाच्या प्रवासात नेहमी 

सहवास तुझाच असावा

सांभाळून घेईल मी सर्व

फक्त मार्ग तुझाच असावा

येतील संकट खूप जीवनात

त्यांना सामोरं जायचयं मला

फक्त तू माझी रहा

खूप जपून ठेवायचंय तुला

एकाकी जीवन

एकाकी जीवन जगताना

आयुष्याच्या सर्व वाटा बंद होऊन जातात

मग डोळ्यांच्या पापण्याही ओल्या होऊन सांगतात

साथ कुणाची नाही एकटा आलाय एकटाच जाशील

असं एकवटलेल्या मनाला ओरडुन ओरडुन सांगतात

एकटेपणाची जाणीव करून देतात....

आयुष्यातील काही क्षण

सुखाच्या वाटेवर दुःखाची वाट घेऊन येतात

आपल्याला एकटेपणाची जाणीव करून देतात

खूप अवघड असतं हे एकाकी जीवन जगणं

काही लोकं आयुष्यात काही क्षणापुरते येतात

तर लगेच दूर निघून जातात....

शेवटपर्यंत एकटेपणाची खंत मनात देऊन जातात....

......................................................

किती सावरावं स्वतःला 

किती सांगड घालावी मनाला

आवरत नाही आता भावना

अर्थ नाही राहिला जीवनाला....

....................................................

व्यथा मनाची 2

आज खूप रडावसं वाटतंय
डोळे अभाळसारखे भरून आलेत
मनातील वादळ उरफाटून आलंय
नभातील चांदणं नाहीसं झालय
डोळ्यांचे काठ भरधाव पावसाचा संकेत देत आहेत
कोणत्याही क्षणी पाझर फुटेल आणि
डोळ्यातून वाहणाऱ्या आसवांचा पूर वाहून येईल....
असं वाटतंय जावं त्या भरधाव घेणाऱ्या पावसात
आणि वाहून टाकावं स्वतःला त्या सागराच्या उसळणाऱ्या
लाटांसारखं.....
कसं समजावू या डोळ्यांच्या पापणीला
ती तर भरल्या नभासारखी भरून आलीय....
आयुष्यात पुन्हा एकदा एकांत घेऊन आलीय....
मनातील वादळ थांबायचं नावच घेत नाहीय...
कसं थांबवायचं या वादळाला या मनाला ही कळत नाहीय...
.............................................................
कुठं रितं करावं या आसवांना....
वहीच्या कोऱ्या कागदावर .....
की कवितेच्या सुंदर ओळींवर....
कुणाच्या मनावर
की स्वतःच्याच नशिबावर....
कुठं तरी दूर निघून गेल्यावर.....
की कुणाच्या निघून गेलेल्या आठवणींवर....
निसर्गाच्या सानिध्यात गेल्यावर
की कुणाच्या कुशीत निजल्यावर.....
चार चौघांच्या खांद्यावर
की जावून रितं करावं आसवांना त्या रचलेल्या सरणावर...
.......................................
कशी येतात ना लोकं आयुष्यात
आणि काम संपलं की निघून जातात
मायेचा हात डोक्यावर ठेवून....
आपल्याला त्यांची सवय लावून जातात....
आपल्याला जिवापाड प्रेम देऊन
आणि आपल्याच जीवाला घोर लावून जातात.....
...............................................

स्वप्नमयी......

स्वार्थी व्यक्ती...लेख

गावकरी : काय रे गावच्या यात्रेला येतोस का गावी?

नोकरीवाला : नाय हो! रजा जास्त झाल्यात पहिल्या दिवशी येईल, नंतर जमेल असे वाटत नाही.

😩😩😩😩😩😩😩

गावकरी : काय रे! होळीला येतोयस का गावी? 

नोकरीवाला : पोरांना सुट्टी नाय हो! उगीच शाळा कशाला बुडवायची.

😩😩😩😩😩😩😩

गावकरी : काय रे! दसऱ्याला येतोयस का गावी?

नोकरीवाला : नाय हो! तब्येत बरी नाय नाय जमणार.

😩😩😩😩😩😩😩

गावकरी : काय रे! दिवाळीला येतोयस का गावी?

नोकरीवाला : आलो असतो पण ऑफिस मध्ये एकटाच आहे.

😩😩😩😩😩😩😩  

गावकरी : काय रे! या वर्षी कुणाच्याच लग्नाला आलास नाही?

नोकरीवाला : आई-बाबा आहेत ना ही पण म्हणाली सगळीच कशाला, मग नाही आलो.

😩😩😩😩😩😩😩

गावकरी : अरे! त्या दिवशी मयतावर आलास नाही?

नोकरीवाला : निघालो होतो पण ट्रॅफिक इतकी होती की, मौत भेटलीच नसती.

😩😩😩😩😩😩😩

गावकरी : अरे! यंदा आवणीला येशील ना?

नोकरीवाला : साहेबानी सांगितलय, रविवारी पण कामावर यायला लागेल.

😩😩😩😩😩😩😩

गावकरी (फोनवरुन) :

अरे! ऐकलस, काय !  तुमच्या जमीनीवरुन रेल्वे जातआहे रेल्वेमध्ये गेलेल्या जमिनींच्या नोटीसा आल्यात, पंधरा दिवसात पैसे भेटणार आहेत पण तुझी सही साठी यायला जमेल काय तुला ?  तुझा दादा पण यायला निघालाय?

नोकरीवाला :

दहा मिनिटांत ऑफिस मधुन निघतो, एकटाच आलो तर चालेल का सगळे येऊत! दादाला सांगा दोन तासात पोहोचतो आणि हो मोठ्या बाबांना विचारा घरी येऊ का ?  डायरेक्ट तहसील ऑफिसला येऊ. वाटल्यास मी पंधरा दिवसाची रजा टाकूनच येतो?  पुर्ण काम झाल्यावरच परत जाईल..

      😭😄😂😱😇

     ❓❓❓❓❓

'विनोदाचा भाग बाजूला ठेवा पण ही आजची सत्य परिस्थिती आहे.'

लोकांमध्ये  Professionalism आणि स्वार्थ इतका वाढलाय की आपलं गाव, गावपण, जुन्या रीती, भुतकाळ, परंपरा गुंडाळून ठेवल्या जात आहेत.

जरूर विचार करा आणि बदल घडवुन आणण्यासाठी प्रयत्न करुया 🙏

कोणाला आवडले नसेल तरी हरकत नाही कोणी like करणार नाही तरी हरकत नाही पण सत्य परिस्थिती आहे ही आजची 🙏🙏🙏🙏

copied