कुठं रितं करायला जागाच नाहीय....
सगळे झालेत परके तर
कुणीच आपल उरलं नाहीय
कुठं रितं करू या दुःखाच्या भावना
मनातील गुजगोष्टी ना आता जागाच उरली नाहीय
लिहावं म्हटल त्यांना कोऱ्या वहीच्या कागदावर
तिथं पण मात्र लिहायला शाईच उरली नाहीय...
मन हलकं होईल म्हटल
सांगून मनातील सर्व काही
ते सांगण्यासाठी सुद्धा
आता मनच उरली नाहीय...
असं पण असतं का रे
मनाला सांभाळणार कुणीतरी पाहिजेच म्हणून
नसेल जर तसं आयुष्यात कुणी
सोडून द्यावं का आपण ते तसं जगणं म्हणून
