कही खोया हैं वो

ये खिला खीला सा फुल 

आज मुरझाया क्यू है

ये हसता खेलता चेहरा

आज कही खोया क्यू है.......

हृदय माझं फुल पाखरासारखं

हृदय माझं फुलपाखरासारखं 

का तू तोडल

काय चूक होती माझी

दिलेलं वचन तू क्षणात मोडलं 

फुलपाखरासारख्या हृदयाला 

बसला शब्दांचा मार

प्रेमात मिळाला दगा

आणि हृदय झालं माझं सर्व बेजार

हृदय माझं प्राजक्ताच फुल 

ते ही फुलपाखरासम भासे

हृदयाच्या प्रत्येक कोपऱ्यात

फक्त तुझाच चेहरा दिसे

असेही एकदा व्हावे

तुझी चाहूल वाटावी

फुले ओसंडून जावे

असेही आयुष्यात एकदा व्हावे

ती स्वप्नात यावी

सत्य मला न कळावे

असेही एकदा व्हावे

स्पर्श तिचा व्हावा

अंग शहारून जावे 

असेही एकदा व्हावे

ती सुंदर असावी

जगही तसेच सुंदर असावे

मला न दिसताच कळावे 

असेही एकदा व्हावे

तिने आयुष्यात यावे 

तिच्या डोळ्यानी मी जग बघावे

असेही आयुष्यात एकदा व्हावे

निरागस प्रतिबिंब

मंद कोवळ हे मन तुझं

तुझं हे निरागस प्रतिबिंब

चंद्र चांदण्यांची रात जणू

चौफेर दरवळणारा सुगंध

सुंदर अलवार साजनी तू

मंद वाऱ्याची तू मोहर

निरागस गोंडस हास्य तुझं

डोळे तर सप्तरंगी कहर

नातं तुझं माझं देवा

तुझं नि माझं नातं देवा 

असच घट्ट राहील

तुझ्याकडे माझा 

फक्त हाच हट्ट राहील

तुझी कृपा समर्था 

अशीच सर्वांवर कायम राहू दे

राग द्वेष मनातला 

सर्वांच्या नाहीसा होऊ दे

भिऊ नकोस मी तुझ्या पाठीशी आहे 

हे वाक्य तुझं देवा मनाला भावनारं आहे

तुझं नि माझं नातं तेव्हा असच 

अजूनच घट्ट होणार आहे

नातं तुझं नि माझं

नातं आहे तुझं नि माझं 

साता पलिकडचं 

खळखळ वाहणाऱ्या झऱ्यासारखं 

सुसाट सुटलेल्या वाऱ्यासारखं

नभात गरजलेल्या ढगा सारखं

पानांवर चिकटलेल्या दवबिंदू सारखं

तुझं नि माझं नातं असच असावं

झाडावर बसलेल्या फुलपाखरासारखं

तूच तू

गीत तू सुर तू

त्यातील शब्द मी व्हावे

लय तू कंठ तू

त्यातील तार मी छेडावे

धरती तू अंबर तू

त्यातील चांदणं मी व्हावे

समुद्र तू नदी तू

त्यात मिलन आपले व्हावे

भास तू आभास तू 

त्यातील सावली मी व्हावे

रात्र तू निद्रा ही तूच

त्यातील स्वप्न मी व्हावे

झाड तू माती तू

त्यातील पाणी मी व्हावे

गंध तू सुगंध तू

त्यातील फुल मी व्हावे