संविधान.... डॉ बाबासाहेब आंबेडकर

संविधान लिहिले बाबासाहेबांनी

जीवन सारे हक्कासाठी वेचले

जात धर्म पंथ न बघता

आयुष्य सारे लोकांसाठी खचले

महान होता तो महापुरुष 

त्याने स्वतःच्या धर्माचा त्याग केला

दलित बांधवांच्या हक्कासाठी त्याने

बौध्द धर्म स्वीकारला

रात्रंदिवस जागा राहून 

साहेबांनी संविधान लिहिले

त्या कोऱ्या कागदांवर

अख्खा देश चालत आहे 

आज माझ्या भीमाच्या शब्दांवर

2 वर्ष 11 महिने 18 दिवस 

सविधानाचा पाया त्यांनी रचला

फक्त माझा बापच हो 

फक्त माझा बापच 

अख्ख्या देशासाठी झटला

स्वतंत्र समता बंधुता 

राष्ट्रीय एकात्मता 

धर्मनिरपेक्षता समाजवाद 

लोकशाही गणराज्य 

प्रस्थायी त्यांनी केले.....

भारताची सार्वभौम 

जगप्रसिद्ध राज्यघटना लिहून

त्या घटनेचे भारतरत्न 

शिल्पकार ते ठरले....

काहीतरी लिहावं

रोज वाटतं मनाला की 

तुझ्यावर काहीतरी लिहावं

मला पडलेलं कोडं

कवितेत उलघडावं 

वास्तवात नाही तर 

शब्दात तरी तुझं बनावं

खूप वाटत मनाला माझ्या

एकदा तरी तुझ्यावर काहीतरी लिहावं

लिहिता लिहिता मन तुझ्यात गुंतवाव 

या स्वप्नमयी डोळ्यानी 

फक्त तुलाच बघावं

या अबोल ओठांना ही 

शब्दांनी बोलकं करावं

आणि मनसोक्त व्यक्त व्हावं 

त्या कवितेच्या ओळींमध्ये 

.....................................

जडला माझ्यात तो छंद प्रितीचा

मन कोवळ्या प्रीत गंधाचा

हरवून जावा तो ही माझ्यात

असाच दरवळावा तो गंध प्रितीचा

जीवन म्हणजे

जीवन म्हणजे ......शेवटच्या श्वासापर्यंत प्रवास चालणारा

जीवन म्हणजे..... धावपळीच्या जगात हरवलेली नाती जपणारा

जीवन म्हणजे..... कुणाच्या तरी गोड हसण्याच कारण बनणारा 

जीवन म्हणजे .....आपलं दुःख दुसऱ्यांसोबत वाटून घेणारा

जीवन म्हणजे.... दुसऱ्यांच्या दुःखात न सांगता उभा राहणारा 

जीवन म्हणजे राग मत्सर क्रोध यांचा त्याग करणारा

जीवन म्हणजे..... पैसा आहे खूप गरजेचा पण जेवढं आहे तेवढ्यात समाधानी मानणारा 

जीवन म्हणजे.... मन जेव्हा समाधानी असत तेव्हा कसं सुंदर असत जग हे अनुभवणारा 

जीवन म्हणजे..... हरवलेल्या नात्यासाठी आयुष्यातला थोडा का होईना पण वेळ काढून नातं जपणारा

जीवन म्हणजे.... आता मिळालेल्या क्षणाचा आनंद घेणारा 

जीवन म्हणजे .....उद्या काय होईल याचा विचार न करणारा

जीवन म्हणजे.....या क्षणाला जीवन आहे आपलं उद्या असेल या नसेल म्हणून आताचा क्षण मनसोक्त जगणारा

जीवन म्हणजे.....पंख नसताना ही भरारीचे स्वप्न बघणारा

जीवन म्हणजे....उत्तुंगणारा ध्यास

जीवन म्हणजे.... न अडखळत चालणारा प्रवास

जीवन म्हणजे.... पहाटेची सोनेरी किरणं

जीवन म्हणजे.... न उलगडणार स्वप्न 

जीवन म्हणजे .... उद्याची होणारी पहाट

जीवन म्हणजे.....स्वप्नांचा होणारा लखलखाट

पर्वरिश

गैरो को तकलीफ थी मुझसे

अपने भी रुठे थे मुझसे

परवरिश तो अच्छी की थी सब ने मेरी

फिर भी क्यु गलतिया हुई मुझ से

माणूस शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी.....

हरवले आज मी गर्दीत माणसांच्या

गर्दीत राहून माणसांच्या स्वतःस हरवून टाकले मी

अंधारल्या दिशांमध्ये वाट शोधते मी

दानव रुपी मानवाशी झुंजनारी लाट शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी

या वासनांध दुनियेत प्रेम शोधते मी

या अविश्वासू दुनियेत मित्र शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी 

अंधारल्या दिशा काळोख दाटला

या शैतानी काळोखात प्रकाश शोधते मी

गर्दीत माणसांच्या माणूस शोधते मी 

असेही एकदा व्हावे..... पार्ट 2

नजरेत बघावे मी तुझ्या

बघताच मी हरवून जावे

कळतील मज भावना तुझ्या

असेही एकदा व्हावे

छेडीले मनास तू माझ्या

नजरेस नजर तुझी भिडावी

स्तब्ध व्हाव्यात डोळ्यातील भावना

असेही एकदा व्हावे

रात्र ही उलटून जावी 

स्वप्ने ही बहरून यावे

असावी मी सोबत तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

गंध चाफ्याचा दरवळावा

फुले ही उमलून यावे

प्रितीत फुलावी मी ही तुझ्या

असेही एकदा व्हावे

जीव ही वेडापिसा व्हावा

मन ही गहिवरून यावे

स्पर्श ही प्रेमाचा व्हावा कुशीत तुझ्या

असेही एकदा व्हावे 

निशा ही सांगून यावी

निद्रा ही उडून जावी

मीच असावी हृदयात तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

तुझी चाहूल वाटावी

स्वप्न ही रंगून यावे

ओठ ही निशब्द व्हावे प्रेमात तुझ्या

असेही एकदा व्हावे

श्वास हि तुझाच व्हावा

स्पंदने ही सांगून जावे

मीच असावे काळजात तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

प्रीत ही अशी फुलावी

मने ही खुलून यावे

मिठीत असावी मीच तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

पावसाची सर ही यावी

दोघं ही चिंब चिंब भिजावे

हरवून जावे डोळ्यात बघताच मी तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

वेल ही झाडावरची अलगद झुलावी

समुद्रातील लाटेनेही स्तब्ध व्हावे

असे स्वप्न बघावे सोबत मी तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

प्राजक्ताची कळी ही फुलावी

चाफ्याची फुले ही उमलावे

गंध तो सुटावा प्रेमाचा तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

दोन चाकरिने संसार चालावा

आयुष्यात तूही माझ्या रंग भरावे

हे क्षण ही जगावे मी आयुष्यात तुझ्या 

असेही एकदा व्हावे

आहेस तु कुणाच्या कुशीत

ते प्रेम तुझी मला का न मिळावे

राहायचे होते हृदयात तुझ्या

असेही एकदा का न व्हावे

सोबत राहायचे आपण दोघे

कदाचित देवालाही हे मान्य नसावे

म्हणून ती यावी जीवनात तुझ्या 

असे आपणास का न कळावे

का असावे दूर आपण

देवाने ही दूर का ठेवावे

नशिबाच्या खेळात हरलो आपण दोघे

असेही आयुष्यात कधीच न व्हावे

कही खोया हैं वो

ये खिला खीला सा फुल 

आज मुरझाया क्यू है

ये हसता खेलता चेहरा

आज कही खोया क्यू है.......